Skup się na rozwoju
swojej firmy,
my zadbamy o
faktoring dla ciebie

Faktoring odwrotny

W obecnych warunkach wymiany handlowej możliwości dodatkowego finansowania działalności są dla przedsiębiorstw na tyle ważne, iż rynek usług finansowych wciąż dostarcza nowych rozwiązań umożliwiających sprawne zarządzanie źródłami finansowania. Jeszcze do niedawna głównym źródłem pozyskiwania kapitału była pożyczka, kredyt czy emisja papierów dłużnych, obecnie jednak można zauważyć rosnące zainteresowanie alternatywnymi źródłami finansowania zewnętrznego, takich jak leasing, sekurytyzację, forfaiting czy faktoring.

W praktyce gospodarczej oprócz standardowego faktoringu, który polega na sprzedaży przez przedsiębiorstwo posiadanych należności za które otrzymuje środki finansowe od faktora, istnieje również faktoring odwrotny, w którym przedmiotem umowy nie są należności lecz posiadane zobowiązania.

Czym jest factoring odwrotny?

Factoring odwrotny to szczególna forma factoringu, którego istota polega na regulowaniu (finansowaniu) przez faktora – (bank lub wyspecjalizowaną firmę faktoringową) zobowiązań faktoranta (odbiorcy towarów i usług), które powstają w wyniku dokonywanych zakupów dóbr i usług z odroczonym terminem płatności. Natomiast faktorant w ustalonym w umowie terminie spłaca faktorowi zaciągnięty dług powiększony o prowizję. W skrócie można więc stwierdzić, iż w faktoringu odwrotnym faktor, na mocy umowy z odbiorcą, finansuje jego dostawców.

Faktoring odwrotny nie dotyczy zobowiązań przeterminowanych, nie dotyczy również zobowiązań publicznoprawnych, tj.: zobowiązań względem ZUS, czy Urzędu Skarbowego.

Podmioty factoringu odwrotnego...

Faktor – instytucja finansowa, która wchodzi w prawa dotychczasowego wierzyciela.

Faktorant - klient factoringowy, dłużnik faktoringowy – podmiot zobowiązany do dokonania płatności za nabyte produkty, towary lub usługi.

Dotychczasowy wierzyciel - dostawca produktów, towarów bądź usług, który jest spłacany przez faktora w terminie płatności wierzytelności wynikającym z faktury.

Umowa factoringu odwrotnego

Z prawnego punktu widzenia, umowa faktoringu odwrotnego opiera się na przepisach (art. 518 k.c.) kodeksu cywilnego, dotyczących wstąpienia w prawa wierzyciela. Stronami Umowy faktoringu są: nabywca dóbr i usług, czyli faktorant oraz instytucja oferującą usługi faktoringu.

Faktoring odwrotny – dla kogo?

Z uwagi na fakt, iż usługa faktoringu odwrrotnego obarczona jest dość wysokim poziomem ryzyka, związanego z finansowaniem tylko jeden podmiotu, w imieniu którego realizowane są płatności w stosunku do jego dostawców, podjęcie tego typu transakcji najczęściej występuje w przypadku średnich i dużych przedsiębiorstw, które:

  • posiadają wysoki standing finansowy,
  • współpracują z dużą liczbą dostawców,
  • dążą do usprawnienia zarządzania swoimi zobowiązaniami wobec dostawców,
  • dążą do wzmocnienia i standaryzacji stosunków handlowych z dostawcami.

Warunki transakcji factoringu odwrotnego...

Aby transakcja factoringu odwrotnego mogła dojść do skutku muszą być spełnione następujące warunki:

 

  • dokonanie oceny sytuacji finansowej Faktoranta – co w praktyce stanowi podstawę do ustalenia całkowitej kwoty limitu, w ramach którego faktor będzie dokonywał spłaty zobowiązań Faktoranta.
  • określenie przez Faktotranta, którzy spośród jego dostawców objęci będą tą formą finansowania.
  • dostarczenie faktorowi potwierdzonych faktur wraz z oświadczeniem odbiorcy, w którym potwierdzona zostanie jakościowa i ilościowa zgodność faktury z zamówieniem – stanowi to podstawę do wypłaty środków.

Jak wygląda transakcja faktoringu odwrotnego?

 

W wyniku zawarcia umowy factoringu odwrotnego firma faktoringowa, dokonuje spłaty udokumentowanych faktur swojego klienta (odbiorcy towarów i usług), stając się jego wierzycielem, w wyniku czego odbiorca dóbr i usług spłaca swoje zobowiązania firmie faktoringowej, zamiast dostawcy.

Istotę faktoringu odwrotnego można przedstawić w sposób następujący:

Faktorant (odbiorca towarów czy usług) typuje dostawców do objęcia ich faktoringiem odwrotnym. W momencie otrzymania przez Faktoranta faktury za dostarczone mu towary, przekazuje je do Faktora, który wypłaca dostawcom należne im środki pieniężne. Następnie Faktorant spłaca Faktora, jako swojego wierzyciela.

 

W umowie faktoringu odwrotnego niezwykle istotne są zapisy regulujące termin, w którym instytucja faktoringowa spłaca zobowiązania Faktoranta oraz termin, w którym Faktorant spłaca swoje zobowiązania względem instytucji faktoringowej. Zapisy umowy factoringu odwrotnego umożliwiają trzy rozwiązania:

  1. faktor spłaca zobowiązania faktoranta tuż po przedstawieniu faktur z tytułu dokonanych zakupów, ale przed ich terminem wymagalności, zaś Faktorant spłaca swoje zobowiązanie firmie faktoringowej w określonym pierwotnie terminie płatności. Ten rodzaj faktoringu odwrotnego zwany jest faktoringiem odwrotnym dyskontowym W sytuacji, gdy wierzytelność regulowana jest w terminie wcześniejszym, Faktorant uzyskuje możliwość wynegocjowania skonta z tytułu wcześniejszej płatności, z drugiej zaś strony Firma faktoringowa może w takiej sytuacji wymagać oświadczenia dostawcy, w którym akceptuje on warunki płatności, oraz cenę za wcześniejsze uzyskanie środków.
  2. faktor spłaca zobowiązania Faktotanta w terminie ich wymagalności, przyznając jednocześnie dodatkowy termin płatności dla Faktoranta. W tym przypadku, główną korzyścią, jaką zyskuje Faktorant jest dodatkowy okres finansowania po terminie płatności faktur. Ten rodzaj faktoringu odwrotnego zwany jest faktoringiem odwrotnym wymagalnościowym.
  3. faktor spłaca zobowiązania faktoranta przed terminem wymagalności, równocześnie przyznając faktorantowi dodatkowy termin do spłaty tych zobowiązań do faktora. W tym wypadku korzyści mają zarówno dostawcy, którzy otrzymują pieniądze za faktury w ciągu kilku dni od ich wystawienia, jak również faktoranci, którzy otrzymują dodatkowe odroczenie płatności zobowiązań.

Korzyści płynące z faktoringu odwrotnego

Zastosowanie factoringu odwrotnego daje korzyści zarówno dla dostawcy – czyli podmiotu sprzedającego dobra i usługi, jak również dla odbiorcy – czyli podmiotu kupującego. Dostawca otrzymuje od faktora zapłatę na dostarczone dobra i usługi w terminie płatności faktury (lub też we wcześniejszym terminie), natomiast odbiorca w zamian za natychmiastową płatność może wynegocjować lepsze warunki zakupu towarów.

Zalety factoringu odwrotnego

  • Szybko poprawia płynność finansową,
  • Terminowa zapłata wybranych przez klienta zobowiązań,
  • Odroczenie terminu zapłaty zobowiązania dzięki dodatkowemu okresowi na spłatę przyznawanemu przez faktora,
  • Możliwość przedstawienia wybranym dostawcom gwarancji spłaty w ramach obowiązującego limitu,
  • Zapewnia dodatkowe źródło finansowania bez konieczności ustanawiania twardych zabezpieczeń,
  • możliwość finansowania kolejnych zakupów, czyli finansowanie zapasów,
  • Daje możliwość negocjacji dodatkowych upustów od dostawców w przypadku terminowego regulowania zobowiązań.

Koszty faktoringu odwrotnego

Opłaty ponoszone w związku z factoringiem odwrotnym są dość zróżnicowane, zazwyczaj obejmują one pewne stałe pozycje, do których należą:

  • pobierana jednorazowo prowizja przygotowawcza, której wysokość zależy od przyznanego limitu (od 0,2 do 1,5 proc. limitu; im wyższy limit, tym niższa prowizja),
  • prowizja za dokonanie zapłaty do kontrahenta pobierana od każdej faktury; jej wysokość zależy od długości terminu płatności (np. dla faktury z 30-dniowym terminem płatności wynosi średnio od 0,2 do 0,3 proc. jej wartości, a ze 120-dniowym - od 0,5 do 0,8 proc.),
  • odsetki od udzielonego przedsiębiorcy finansowania, których wysokość w skali roku jest równa stawce WIBOR powiększonej o marżę zależną od kondycjifinansowej firmy (np. 2 pkt. proc.).
  • dodatkowo, instytucje faktoringowe pobierają inne opłaty i prowizje, np. z tytułu zmiany warunków umowy, czy też niewykorzystania przyznanego limitu.

Faktoring odwrotny – zabezpieczenia

Biorąc pod uwagę kwestię ryzyka kredytowego, w przypadku factoringu odwrotnego nie można mówić o kwestii rozproszenia ryzyka płatności, które w przypadku klasycznych rozwiązań rozłożone zostaje między wielu płatników długu. W factoringu odwrotnym mamy do czynienia z pojedynczą relacją handlową - jeden dostawca i tylko jeden odbiorca. Dlatego też faktoring odwrotny, w większości przypadków, wymaga dodatkowego zabezpieczenia, którego forma i wysokość zależy od zdolności kredytowej i kondycji Faktoranta. Dodatkowe zabezpieczenie może mieć postać np.: polisy ubezpieczeniowej, weksla, bankowego tytułu egzekucji, rzadziej ruchomości lub nieruchomości przedsiębiorstwa.

Ta strona korzysta z plików cookie. Używając tej strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami Twojej przeglądarki. Możesz dowiedzieć się więcej w jakim celu są używane oraz o zmianie ustawień przeglądarki. Kliknij tutaj »
zamknij